Thor

Uß de Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Thor, jemaalt van Mårten Eskil Winge

Thor odde och Donar es ene Jott en d'r jermaansch Mytholojie, woa hä als Donnejott bekanngk es. Hä es demm bövveschte Jöttefatte Odin on d'r Jöttesch Jörd iêh Sunn on woê en alle jermaansche Volêke bekanngk.

Noam on Etymolojie[Ändere · der Quälltäx ändere]

Demm Thor senge Noam kütt vamm Woêt füê Donne on hätt en de ongescheedlesche jermaansche Sprooche eenije Noame: Su heesch he em Ahlsässesch Thunaer, em Ahlängelsch þunor, em Ahlhuhdütsch Donar, em Ahlneddelängsch Donre on em Ahlnordsch þunrar. Doaruss kumme de Sproochweßßeschaffler op et uêjermanesch Woêt *þunaraz. Senge Noam fengk sech zodemm och en d'r Noam vamm Donnesdaach wedde (vejlich et met de ängl. thursday, dänesch on schwedesch torsdag)

Wat määt d'r Thor uss?[Ändere · der Quälltäx ändere]

Dä Hammel[Ändere · der Quälltäx ändere]

Thor es vuêallem füê seng Waff bekanngk, ene baschtije Hammel, denn me em ahlnordsch Mjönir nänne deet. Doamet schläächt hä sech döckes met de Riesevolêk, die ons Midjard de janze Zeck övve am bedruhe sinn. Dä Hammel es ävve jaa net esu eefoach ze hävve on alleen dä Thor selevs hätt jenoch Mattes en de Maue (on et passend Jeräät) öm dat fäddisch ze krenn.

Höggzedaach es d'r Mjönir en jäêjesenn Schmuckstöck bej jermaansche Nöüheede on Fans vamm Metal.

En Europa es d'r Thor net dä eenzeje Donnejott met su en Aat van Waff, och z. B. dä Perun van d'r slaavsch Mytholojie hätt su e Deng.

Jeeße[Ändere · der Quälltäx ändere]

Dä Thor hätt zom rejse ene Waage, dä van zwej Jeeße jetreck weed. De beede Diêche heesche Tanngrisnir on Tanngnjóstr.

Famillisch[Ändere · der Quälltäx ändere]

En de ahlnordsch Lejende uss d'r Edda, hätt d'r Thor och en Fromminsch, dat op de Noam Sif hüürt. Zesamme hätt dat Paar en Doête, dat Thrudr. Ussedämm hätt d'r Thor noh zwei Sünne met d'r Jarnsaxa: Magni on Modi.

Em Ragnarök[Ändere · der Quälltäx ändere]

Wenn de Weltongejang kütt, moêt dä Jott jäje de baschtije Midjardschlang kämpe, woabej de zwej een ömbrenge.

Literatur[Ändere · der Quälltäx ändere]

  • Rudolf Simek: Lexikon der germanischen Mythologie (= Kröners Taschenausgabe. Band 368). 3., völlig überarbeitete Auflage. Kröner, Stuttgart 2006, ISBN 3-520-36803-X (Erstausgabe: 1984).
  • Arnulf Krause: Reclams Lexikon der germanischen Mythology und Heldensage. Philipp Reclam Jun., Stuttgart 2010, ISBN 978-3-15-010778-2.