Tellefoon

Us de Wikipedia

Hee di Sigg_is_op Kölsch
(mieh kölsche Sigge)
unn jeshrivve wii_mer_t_shprish
(mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish)
En Tellefohn uß der 1880er Johre
En Tellefohn uß der 1890er Johre
En Tellefohn uß der 1950er Johre
En Tellefohn uß der 1970er Johre
En Tellefohn uß der 1980er Johre


En Tellefoon oder Telefon eß ennen Apparat för met ze tellefonėerre. Et es e su jenannt Entjerräät. E Tellefon es aan enne Lëijdong, oddo nojodingß och aam ängk fun_enne Funkfobėndong, do zwesche ess_e Tellefon_Näz. Övvor dat Näz wääde Tellefonaate formedeldt.

Fun ëijnem Tellefohn zom anndere kam_mer schwaade.

Dat Tellefon hädd_e Mikkro ennjebout, wadd_uß dä Tön fum Schwaade elläktrėsche Ėmpullse määt. Di könne dann övver de Dröht oddo övvo dä Fongk wigoojejovve wääde. Dat Tellefon aam annde Ëngk fon dä Fobenndong hädd_enne Loutspräsho ennjbout. Dä weed med dä elläktrėsche Ėmpullse jeföödot, di do erėnnkomme, un esu wääde widdo Töhn un Schall druß.

Dat Woot „Tellefoon“ eß e Kunnß_Woot. Et eß jebėlldt uß de jriishėshe Wööt τῆλε (têle) fö „wigk“ oddo „fääan“ un φονή (phonē) fö „Shtemm“, alsů „Fään_Shtemm“. Op döütsch hëëijs_et och „Fäänshpräscho“. Bëij de Poßß un de Täshniko och „Fäänshpräschapparat“, affjekööz: FeAp.

Wam_mer fun „et Tellefon“ schwaadt, esu en dä Aat „…do nemm doch et Tellfon un sach mer dat dorresch!“, do mëijnt mer och enß dat jannze Süßteem uß dä Tellefoone, em Näz, un de Fomeddollong zosamme.

[Ändere] Sigge em Wäb

Die Sigg hee stamp us „http://ksh.wikipedia.org/wiki/Tellefoon“.
Metmaacher Werkzüch