Chlodwisch I.

Uß de Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Demm Chlodwisch singe Êrövveronge

Chlodwisch I. (466 - 27. November 511; op Huhdütsch Chlodwig, och Chlodowech, romaniseet uss'm Ahlfränkesch *Hlūdawīg of *Hlōdowig) woê ene fränkesch Könnesch uss d'r Dynastie vannde Merowinge. Op Engelsch on Franzusesch kennt mer'n als Clovis. Doa hä de övrije fränkesche Kleenkönneje, suwie och angere jermanesche Häêsche ongerworpe hätt, sitt mer en döck als Bejrönge vamm Frankerich (nit ze vewessele met Frankrich) aan.

Lävve[Ändere · der Quälltäx ändere]

Chlodwisch woêd em Joêh 466 als Sunn vam fränkesche Kleenkönnesch Childerisch on demm seng thüringesch Fromminsch Bassina en d'r doamals römesche Stadt Doornick (Hückzedaach en Belljie) jeboore. Sing Fatte woê de Aanföhre van ene fränkesch foederati on stangk zeminst füê ejnije Zick en de Deenste vamm Römesche Rich. Mer es sech zwoar nit esu seche, ävver et weed döck aanjenomme, dat hä o.a. och met de römesche Jeneräle Aegidius on Paulus zesamme jearbeed hätt. Childerisch kunnt zer Zick van singe Häêschaff een kleen Maahtbasis en Noord-Jallie enriête - de Jrongkllaaje füê de spätere Êrövveronge van singem Sunn. 481/82 hätt d'r Chlodwisch dann si Papp als Könnesch vannde Salfranke beärve künne on rejierte övver Deelchere vannem fränkesche Kreejerverbangk.

Öm 486 besiechte hä zesamme met Deele van singe Sippschaff de letzte jallo-römesche Häêföhre Syagrius (dat wôe demm Aegidius singe Sunn). Doadorch kunnt hä sing Rich öm jruße, nöördlesch vannde Loire jelejene Deele van Jallie en sing Rich enbenge. Dä Syagrius hätt zwoar noah zo de Wässjoote fliehe künne, hä wood ävver später an Chlodwisch ussjeleefert on am Engk dann henjeriêt.

492 hätt dä fränkesche Könnesch dann et borgongesch Prinzessin Chrodechild jehiêroad, die sech doaröm bemöht hätt, iêhre Jatte zem kathollesche Christedom ze konvertiere, allerdengs jehüürte Chlodwisch wie de meeschte foederati ehê arianesche Strömunge aan.

En de Schlaach van Zölpesch 496 hätt hä de jermanische Allemanne zem iêschte, 506 dann zem zwejde kiêh besiecht; später hätt hä dann och de ripoaresche Kleenkönnesch Siechbäêt van Kölle on demm singe Sunn Chloderisch uss'm Wääch jeschaff, esuwie sing Verwangke Chararisch on Ragnachar ömjebraaht. Diese Voêjänge sin ävver zicklesch nit janz gesechêt.

Hä es am 5. November 511 en Paris jestoarve, noah singem Duud woêd sing Rich onger sing viê Sunne opjedeelt, wie et bej de Franke Tradition woê.

Literatur[Ändere · der Quälltäx ändere]

  • Hartmann, Martina (2012): Die Merowinger. Erschienen bei C.H. Beck Wissen.