Quallmann

Dä Lemma-Titel he es op Kölsch buchstabeet nohm Wrede.

Hee dė Sigk iere Dijaläk wėßße mer nit
(mieh Sigge, wo mer der Dijaläk nit rääsch wėßße)
un wi jeshrėvve, wėßße mer och nėt
(mieh Sigge, wo_mer_nėt wėßße, wi_jeshrėvve)

Quallmann

Dä Quallmann (in manche Dialäkk och Quellmann) ėßß en Ääpel, den ma mėd dä Schaale gekoch hätt. Wann ma de Ääpel esuch koch verliere se nit_esuh_vill Jeschmack unn Fitamiine wi wenn ma de Schaal vorm Kooche aavtreck.

So, wann da Quallmann fäädisch ėßß, da duurt esuh 20-30 Minute, doot ma heijß op dä Desch unn dann weed dä Schaale aavjetreck. Doföör nemmt ma jään en dreizackijet Jäffelscher, weijl domet dä Quallmann weniijer leijsh zermaatsch. Ma kann och de Schaale mėd esse, vür allem wann_se noh jung senn.

Dobeij jitt_et Klatschkies en masse, Butter, oder Leinöl, oder Häring. Oder ma laat dä Quallmann kaal wedde un dann ka_ma Ääpelschloot druss maache oder lecker Heringsschloot.

De Dijaläkte un wi mer t bochshtabbėerre kann
Dütsch :	⇒ Pellkartoffel
Kölsch (Rheinische Dokumenta) :	kwalman
Kölsch (Ripoarėsch Töhn) :	Quallmann
Kölsch (Wrede) :	Quallmann
Pällzesch :	Quellde, Kwellde
Rhinberkse Platt :	Päläärpe̩l
Sönß (hölp met bem Ennzoteere!) :	Quellmann

Mieh Aatikkel üvver Esse & Drinke fingste op dä Pooz:Esse & Drinke