Et Wilhelmus

Uß de Wikipedia

Wilhelmus van Nassouwe (Willem vun Nassau) es de Nationalhümm vun de Niederlande, affjeküürz Het Wilhelmus.

Dä Tex vum Wilhelmus es zwesche 1568 un 1572 ze Iihre vum Willem vun Oranije-Nassau beij e_nem Opstand jään die Spanijer jeschriwe wudde, och bekannt als de Achzischjöhrige Kreesch.

Dä janze Tex met 15 Strophe bildt e Akrostichon, weil me uss dä Aanfangksbuchstabe vun dä 15 Strophe dä Naam Willem van Nassov läse kann.

Aan dämm Tex ka_me äwe och joot erkenne, wie zweschen em Rhing un d'r Maas en Lautverschiebung vum Mittelfränkisch (Ripoarisch) en et Nidderfränkisch (Holländisch) stattfingk.


Hee dä Tex vun d'r ierschten un d'r sechsten Stroph, die miestens jesunge wääde:

Wilhelmus van Nassouwe
ben ik van Duitschen bloedt,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een prinse van Oranje
ben ik vrij, onverveerd,
den koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
verlaat mij nimmermeer.
Dat ik toch vroom mag blijven,
Uw dienaar te aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

Willem vun Nassau
ben isch vun deutschem Blood,
dämm Vaderland jetreu
bliev isch bes en d'r Duud.
En Prinz vun Oranie
ben isch, frei un ohne Angx,
de Köning vun Spanije
hann ich allzick jeehrt.

Ming Schild un ming Vertaue
set Ühr, o Jott minge Häär,
op Üsch su will isch baue,
verloot mich nemmermie.
Dat ich doch fromm mag bliefe
Ühre Deener ze jeder Stond,
de Türannie verdriewe,
die me ming Hätz verwund't.

Wilhelm von Nassau
bin ich von deutschem Blut,
dem Vaterland getreu
bleib' ich bis in den Tod.
Ein Prinz von Oranien
bin ich, frei und furchtlos,
den König von Spanien
hab' ich allzeit geehrt.

Mein Schild und mein Vertrauen
seid Ihr, oh Gott mein Herr,
auf Euch so will ich bauen,
verlasst mich nimmermehr.
Dass ich doch fromm mag bleiben,
Euer Diener zu jeder Stund',
die Tyrannie vertreiben
die mir mein Herz verwund't.

Wäbbsigge[Ändere · Quelltext bearbeiten]