Jeld

Jeld Et es alles, womet mer för Jöter un Deenste bezahle kann. Och womet mer en Schuld bejäjlich kann. Jeld es e Meddel, öm domet ze handele. Hückzedaachs es Jeld Münze un Jeldzettel, di keine eije Wäät han, ävver mer bruch se för Jeld. Dä jrüßte Deel vum Jeld sin nit di Münze un Jeldzettel, sondern dat Jeld, dat op Bankkonte litt.

Jeschichte

Heutzutage kofe bal all Lück Saache met Jeld. Ävver fröher hätt et miehtsde Jeschäff över Ruuschhandel jejovve. Zum Beijspill, wann einer en Koh hatt un d'r andere Weizen, dann hätt d'r eine däm andere en Koh jejovve för e Maass Weizen. Unsuwiter. Ävver, versteht sich, wann ene Veehhändler immer met ener Koh zahle muss, es dat nit esu einfach. Su es et dozokomme, dat Saache met huhnem Wäät d'r Ruuschhandel erlijchtert hann, wie Schmuck, Jewürze un Jold. Met d'r Zick hätt me aanjefange, Münze us Jold, Sülver un andere Metalle ze mache. Die Münze hann zwei jruuße Vüürdeeler. Eezens sin se nit ze jruß un mer kann se ömmer met sich drääje. Zweitens hallde se länger, nit wie en Koh, die sterve kann, oder Weizen, däm sing Qualitäät lädt. Driddens, bei ener Münz süht me direk, wat se wert is, ävver en Koh kann maager oder krank sin, un jede Koh hätt ene andere Wäät.