Nahß
Us de Wikipedia
 |
Hee kütt nur ejne Senn, ävver Nahß kann mieh bedügge. Luuer donoh op dä Sigk → Nahß (Watt ėßß datt?) Och Naaß hät mieh Bedüknisse. Luuer donoh op dä Sigk → Naaß (Watt ėßß datt?) Un Nohß kann och mieh bedügge. Luuer noh op dä Sigk → Nohß (Watt ėßß datt?) |
|---|
(mieh kölsche Sigge)
unn jeshrivve wii_mer_t_shprish
(mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish)
Minsche un Werbeldeere han en Naß em Jeseesch, dat ess_ene Deeijl fun dänne ier Annatommieh. Di weed jebruch för ze Rüshe, se Schöffelle, un för ze Ödeme. Mer kann se schnuuve. Naase sen och joot fö domet ze Föhle. Deer hann öf Hoor aan de Nahß, womet se norre_neß ëxtra op Äntfärnong föhle könne. Mansch Deeraat kann de Naas_esu bewaääje, dat se domet jriive könne un Saache donn, wi mier Minsche med de Häng. Zom Deeil wäde Nase och naaß oddo föüsh jehallde un hellfe met_to Körrəper ze kööhle.
En der allermiihßte Naase setze Höörsche, un die hallte Drägg_on_Shtöbb_uß de Luvv_eruß, esu dat bemm Ödeme de Longe schon souber bliive. Der jlische Deenß donn de feushte Schliemhögg_em Hengere fon de Naase. Di jevve och Feuschteshkëijt en de Luf, wat bem Opnämme fon Suershtovv en den Lung hellef.
Nase shtonn för jewoohnlesh es beßßje us de Jeseeschter eruß, dröm säät mer och alld_ens „Naß“ för Saache, di_j_e beßje äänlesch ußsinn donn, ävver sönß nix met de annatoomėsche Nase ze donn hann.
Henger de Naß, em Ennere fon der Körrper, seze a paa Hohlröüm, de Nasehööl un de Nasenënevvehööle. De Luf_fom Ödeme jëijt dorsch de Houphöl un aan de anndere förbeij. Di sen mem ennere Uhr fobonge. Wann De doh krangk beß, da_moß_De noh_m Halß_Nase_Uhre_Dokter jonn.
De Luf jëijt drenne bem Ödeme noh onge un krüz de Rühr för_t Äße, di fun der Muul küt. Do sez dä Keelkopp medd_ennem Däkkel, dä su_ze_saare zwesche Ödeme un Schlekke ömschallde kann. Onger dämm sen de Shtemm_Bänder, di mer zom Bëlle, Senge, Klaafe un Schänge bruche. Hängk alles aan de Nahß med draan.
De Naase setze bëij de miihßte Deer bovven op oddo üvver de Schnüß, öff shtonn se esu_jaa drövver für. Waal han ier Naase bovven om Kopp.
Der ëijn oder anndere Fesch hät sing Naahß enne en der Muul. Bëij de Fesch eß dä Ongescheed zwesche Schmäkke un Rüsche och nid esu.
Wäje dämm dat mer domet good Föhle kann, spellt di Nahß bëij ättlijee DeerAate un och bëij fill fun de Minsche ier Fölleker en weschtijje Roll bemm Knuutsche un do drövver eruß, demm su jenannte Liibeßlääve.
[Ändere] Süsch on_noch heeh
- Mansche Minsche äkannt mr aan_der Naß, esu de → Lesche Naß
Dä Artikel iss noh koot. Äwwä eä könnt bald_enz länger sinn, wenn do mithilfs.
Jlich aanpakke? Dann loß jonn!
