Kölsch (Shprooch)

Us de Wikipedia

Kölsch eßß watt dä Kölsche schwaadt.

Oder och om Kölle eröm. Äwwer nit ze wigg. Vleish esuh wigg wi wo dat Kölsch jemaat weed.

Kölsch eßß en Dialäkk vumm Ripoarisch. Ma darrv_et ned mi_m Rheijnische verwäßßele.

Enhaldsüvversich

[Ändere] wie et Kölsche entschtung

[Ändere] De Lejend, wie et Kölsche bei de Kölsche kohm

De Lejend, wie et Kölsche bei de Kölsche kohm, un worüm de Kölsche doför sare, et wöhr en Jöttlijje Shprooch.

[Ändere] Am Aanfang wohr et Latein

I dat Kölle jejründt un en Schtat wor, han de Minsche, wo dan Kölsche drus woodte als ens de Schnüs jeschwadt. De Römer han dan de Schtadt jejründt, un eets en oppidum ubiorum, un dann en Colonia met Aldaa drus jemaat. Domet koome e paar Wööt Lateinisch en dä Kölsche ihre Schproch erin, di mer en Kölle bes hük bruche deit. Dä Dürpel (durus postis), de Muur (murus), de Pooz (porta), ene Pohl (palus), de Pösje (procuratiunculæ), un de Trallije (trichilæ) sen e paa Beischpellscher. Lutter Saache, di de jämaanesche Ubier zovöör jaa nit jekannt hatte, ävver och dä Jux (jokus) un dä Wing (vinum), di kannte mer bestemmp add, wann och de Jernmane em Norde vum Risch nit als jrooße Wingdrengker bekant wohre.

[Ändere] Dann kohme de Franke

Em fönnefte Johrhongert noh Krestus kohme dann de Franke aan der Rhing, un drövver. Dat wohr ene Shtamm vun de Jerrmane, un di hann et eetste Mohl vun zweij Mohl en aachzehnhondert Johr jeschaff, Kölle enzenämme, esu lang, wi Kölle noch en Schtadtmuur hatt. Vun doh aan wood en Kölle ens Altfrängsch jekallt, un do hät sesch bes hück nur winnisch draan jeändert. Avver de Kölsche han ier Shprooh fuffzehnhundert Johr lang immer e besje moderniseet, un uß alle Häre Ländere et ein ov andere opjenumme, esu es allmählesch dat Kölsch vun hückzedaachs druß jewoode.

[Ändere] Luur och ens he

[Ändere] Böcher

[Ändere] Websigge


Dä Artikel iss noh koot. Äwwä eä könnt bald_enz länger sinn, wenn do mithilfs.
Jlich aanpakke? Dann loß jonn! 

Metmaacher Werkzüch