Dschämbe

Us de Wikipedia

Hee di Sigg_is_op Kölsch
(mieh kölsche Sigge)
unn jeshrivve wii_mer_t_shprish
(mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish)


Zwëij Lügg_un drëij Dschämbes
En Djämbé uß Jinnea

En Dschämbe oddo Djembe eß en bouaat fun Trommel. Ed eß keijn dekke Trumm, sönndon ier schlangk un bovve dann breejd_un rongk. Et jitt se en jruuß un klëijn, dat eß fun knabb_esu huh, wijenne Desch beß kööter wijenne Ongerärrem. Se wääde jähn uss_ennem Boumshtamm jemaat. Dä weed ußjehöölt, un aan de Bovversigk med ennem Fëll beshpanndt. Et leefßt ess_e Hippefëll, dat es de Traddizjohn en Affrikka, woh de Dsjämbeh heer kumme. Dat Fell eß op de Bovversigk raseet, aan de Sigge fellëjsh odder och nit. Dat weet med decke Kood dröm_röm faßjebonge un noh onge öm dä Buch fun dä Trommel_eröm jeshpanndt. Dobëij entshtëijd_övv_en Aat Nëz, wat jood_ußsüüht, woh mer norr_enne Jreff draan flështe kann, un esu. Dä Buch eß zwesche hallf_rund un hallef_ëijförrmesch, un nemmp en Drettel bes de Hällefde fun dä Hüh enn; dä Rääß, dä Foohß, eß an singe Bovversigk fellëijsh hallev_esu brëijt wi dä Buch, un weed noh onge hėn e Shtöckelshe breejder.

En Dschëmbe klengk joot, wann_se joot jeboud_eß. Se hädd_enne jannze Shtruuß uß devärse Kläng paraat, wam_mer se shpelle kann. Dat jëijd fun reshdesh deefe, bollerijje Kläng en de Medde, jët äänlesch wijen dekke Trumm, övver ongerscheedlijje meddelhuhe Tön op dämm Rėng öm de Medde eröm, un do dröm_eröm, bes noh janz hëlle aan de Sigge, wam_mer se övver de Kant erövver schlëijt. Esu kam_mer med dä Dschämbe janz allëijn Mellodije shpelle.

Manschmool sin de Djembéß fun ußße bemoohlt, ävver jenau_esu_öff sinn_se_t nit; un de Aate fun Bemohlunge sen jannz ongerscheedlėsh, je nohdämm, wo esu e Ėnnßtromënnt her küt.

[Ändere] Websigge

Dä Artikel iss noh koot. Äwwä eä könnt bald_enz länger sinn, wenn do mithilfs.
Jlich aanpakke? Dann loß jonn! 

Die Sigg hee stamp us „http://ksh.wikipedia.org/wiki/Dsch%C3%A4mbe“.
Metmaacher Werkzüch